BİR ROMAN İSKENDER
Uzun zamandır elimde olan aslında okumak istediğim ama bir türlü başlayamadığım bir romandı İskender.(genelde böyle söylenir ben de adeti bozmayayım).Kitabı okumaya başlamadan önce beş on sayfa okuyup yatmayı düşünüyordum ki farketmeden 146. sayfaya kadar geldim.İnanın bu benim için büyük başarı çünkü iyi bir kari ( okur ) değilim.
Elif Şafak popülerliği dolayısıyla uzun süre okumak istemediğim bir yazardı ta ki Aşk romanını okuyana kadar. Diğer kitaplarında olduğu gibi İskender de oldukça akıcı, yalın, güzel cümlelerle bezenmiş. Kitabı yaklaşık son elli sayfasına kadar oldukça keyifle okudum. Sonrasında kitaba heyecan katılmak amacıyla yapıldığı kanaatine vardığım bir tesadüfler silsilesiyle karşılaştım; Fakat bunlar da kabullenilemeyecek türden değildi ve hemen bir önyargıda bulunmak olmazdı. Amma velakin kitabın sonuna geldikçe özellikle yaklaşık son 25 sayfa civarına kitapta rahatsız edici derecede bir mantık hatası gürühuyla karşı karşıya kalıverdiğim hissiyatına kapıldım. Özellikle kısacası köyden londraya göçmüş Pembe karekterinin canı kadar sevdiği ikizinin kucağında ölmesi durumunda nasıl paçayı kurtaracağını düşünmesi, tipik Türk anne modeli baskısı uyguladığı çocuklarını bırakıp Türkiye'ye dönmesi ve bunların çok olağanmış gibi anlatılması ve sayamayacağım bir çok abesle iştigal kısmın bu kadar az sayfa içine sığdırılmasına hayretle bakakaldım.
İlk bakışta bunları acaba kitabın sonu benim istemediğim şekilde bittiği için mi böyle düşündüğüm konusunda empati yapsam da sonuç değişmedi.Son sayfalar gerçekten kabullenilir türden değildi. Elif Şafak'ın bunu nasıl yaptığına anlam veremedim.(Elif Şafak'a karşı sempatim olduğunu gizlemiyeyim bu arada). Diğer yandan birbirleriyle kesişen altı yedi kişinin hayatının geçmiş ve sonraki hallerinin ara bölümler halinde anlatılması sıkılmamanıza sebebiyet veriyor. Bir çok romanda sürekli aynı hikayeye sırasıyla ve tek bakış açısıyla okumak sıkıcı gelir.Bu kitapta böyle bi problem yok. Karakterler iyi oturmuş fakat çok fazla karakterin gözünden olaylar anlatıldığı için bütün yönleriyle onları tanıyamıyorsunuz.
Tamam bu kadar eleştri yaptım ama kitabın okunmaya değmeyecek olduğunu da söylemedim. Bence mutlaka okunması gereken zaten bir solukta biten keyifli bir hikaye İskender,Alexandr ya da Askender.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder